Andrzej Wojtyniak | "Ja" Doskonały

Pisałem o mózgu i o tym, że on nas słucha, ale na swój sposób. I taka jest prawda, przynajmniej ta naukowa, ogólnie w naszych czasach przyjęta. Po naukowe dane muszę was odesłać do książki, którą polecałem w poprzednim wpisie, z tego powodu, że nie ma co cytować książki, której nawet nie mam przy sobie, tylko ją czytałem i oddałem, była niestety pożyczona. Po drugie nie ma sensu powtarzać informacji…. naukowych tym bardziej.

Wykorzystam tylko wiedzę, dzięki książkom i doświadczeniu zdobytą. Dlaczego twierdzę, że mózg nas nie słucha? Odpowiedź, jak zwykle, do prostych nie należy. Postaram się nie zagmatwać .

Korzystając z tytułu świetnej książki Bogać się, kiedy śpisz, zastanówmy się nad sensem „marnowania czasu” na spanie. Bez względu na to czy w to wierzysz, czy nie, wiele godzin z dnia przelatuje nam koło nosa.

Nawet jeśli śpisz po 6 godzin dziennie i tak one przepadają. W zasadzie wtedy jeszcze więcej Tobie przepada, bo ze dwie godziny, najprawdopodobniej, Twój mózg „odbije” sobie podczas dnia na odpoczynek. Już śpieszę z wyjaśnieniem, o co mi u licha chodzi.

Każdy z nas ma sumienie. Pomijam tutaj konotacje religijne, nie one są tematem tego wpisu, więc proszę o wyrozumiałość osoby wierzące i praktykujące swoją religię.

Sumienie o którym piszę to nasz głos, który mówi nam czy robimy dobrze czy źle.

Wszyscy to mają, niektórzy to zagłuszają, inni po prostu nie chcą słuchać .