Droga do doskonałości
Wiele się słyszy, czyta, widzi, czuje o drodze do doskonałości. Wszędzie są poradniki o tej drodze.
Wszędzie pojawia się motywacja, motywowanie, jak być motywowanym, jak motywować.
Ciągle tylko doskonałość, doskonałość i doskonałość.
A co to w ogóle jest ta droga do doskonałości? O ćio chodzi, jakby?
Jest takie powiedzenie: “jeśli nie wiadomo o co chodzi, to chodzi o pieniądze”. Coś w tym jest, no nie?
Nawet bardzo wiele. Odpowiedź na pytanie dlaczego jest tak wiele o motywacji i doskonałości jest prosta: pieniądze. Jakoś przecież ludzie muszą żyć. Kropka
. Ciężko przecież żyć za darmo.
Oczywiście to nic złego. Jeśli napiszę książkę, sprzedam ją Tobie za 35 złotych i ona Ciebie zmotywuje do zarobienia 40 złotych, to chyba nic złego, że dałem Tobie zarobić te pięć złotych?
Jeśli uważasz, że złe, to lepiej nie czytaj moich wpisów, bo nie pasujesz tutaj
(bo to serwis o doskonałości), lub czytaj i ucz się (bo to serwis również o drodze do doskonałości i może dzięki mnie zmienisz to błędne założenie). W końcu i tak piszę za darmo i nic od Ciebie wyciągać nie chcę.
Może komentarz z miłym słowem. Tak, to byłaby bardzo fajna nagroda. A jak zarobisz dzięki motywacji stąd wyciągniętej choćby złotówkę to i mi będzie miło. Jeśli tak to daj znać choćby mailowo jestem ciekawy tego, że Ci się udało.
Koniec o komercji, czas o doskonałości. Co to w ogóle jest ta droga?
Ano to jest trochę jak ten Syzyf z kamieniem pod górę. Z tą małą różnicą, że u nas przy dokładaniu wysiłku mamy postępy. To pocieszające, no nie?
Mnie pociesza. Ważne jest to, że idziemy drogą, a na końcu czeka nas nagroda. Droga jest długa i kręta, co ma i wady i zalety. W praktyce oczywiście jest tak, że droga kończy się wtedy gdy postanowimy, że jesteśmy już tak doskonali, że nie potrzeba więcej. Czyli wtedy gdy ktoś wyląduje w psychiatryku czy więzieniu.
Wszyscy inni drogę ciągle kontynuują, bo ta droga do doskonałości to PROCES, nie czynność jednorazowa. Nie da się ulepszyć i stanąć i być ciągle lepszym. Po chwili “stania w miejscu” postęp jest czymś zwykłym, by po chwili zmienić się w coś przestarzałego.
Dlatego to jest droga i dlatego ten serwis ma w podtytule “Poświęcony drodze do doskonałości“. Jest to serwis o nieustannym procesie doskonalenia. O PPR – Programie Permanentnego Rozwoju o którym pisze Iwona Majewska – Opiełka w swojej książce Umysł Lidera. Ja to stosuję. PPR to bardzo fajna nazwa, szczególnie gdy chcesz komuś powiedzieć co robisz. Dlaczego?
Wyobraź sobie, że często jestem pytany o motywację i jak to robię, że ciągle działam, uczę się i motywuję ludzi. Jak powiem, że ciągle siebie udoskonalam, pracuję nad sobą lub dążę do doskonałości, to ludzie myślą: “wariat”; lub: “ta, jasne”. I dają często bardzo nieodpowiednie komentarze. Czasem przez to traciłem wręcz czas na wyjaśnienie człowiekowi coś czego nie chciał ani zrozumieć, ani go nie interesowało. A co jak mówię, że stosuję PPR? Pada pytanie co to, wyjaśniam, że Program Permanentnego Rozwoju i rozmowa się ucina, szczególnie przy osobach które zadały pytanie w celu podtrzymania rozmowy. Odpowiedź ma, rozmowa podtrzymana, a ja nie muszę tłumaczyć.
Tak więc droga do doskonałości to nieustanny proces, do którego zachęcam Ciebie, żebyś go stosował, żebyś dążyła do bycia lepszą i dla siebie i dla innych . Być może tu w tym serwisie czytając o tym i dokształcając się w podobnych. Ten proces jest nam potrzebny, szczególnie nam, bo ludzi, którzy doskonałość mają gdzieś, jest znacznie więcej niż nas – nią zainteresowanych.
Czego życzę nam wszystkim. Za jakiś czas napiszę o kolejnym odcinku naszej drogi. O wizji
.


