Moje książki – rozwój i motywacja
Moje kursy
Zadaj mi pytanie
Tag Archives: praktyka
Rok 2011 -> Rok 2012
31 grudzień A.D. 2011
Życzę Tobie braku postanowień noworocznych, za to ułożenia konkretnych planów z mocnym postanowieniem ich realizacji.
Życzę Tobie wiary w siebie i mocy potrzebnej do obejścia problemów.
Życzę Tobie konkretnego podsumowania obecnego roku i wyciągnięcia odpowiednich wniosków do tego co działało, a co należy przestać robić.
1 styczeń A.D. 2012
Życzę Tobie realizacji Twoich planów, które ułożyłeś w poprzednim roku.
Jeśli jeszcze nie ułożyłeś żadnego planu życzę Tobie utworzenia go.
Życzę Tobie rozwoju osobistego opartego na Twojej woli, a nie na losowych wydarzeniach.
Życzę Tobie sukcesów jeden po drugim, które sprawią że będziesz szczęśliwy i spełniony, a Twoja wartość jako człowieka jeszcze bardziej wzrośnie!
Czy myślenie działa? Fragment ebooka “Droga do doskonałości” cz.2
Dzisiaj drugi fragment ebooka “Droga do doskonałości” (link do poprzedniej części na dole):
Nic Cię nie zwalnia z obowiązku myślenia
Czasem pewnie czujesz się zmęczony. Czasem wydaje się, że
wszystko jest przeciw Tobie, że nic nie wychodzi lub że jest tyle
obowiązków, że nie ma czasu pomyśleć.
To są tylko wymówki! Gdy przyznasz przed sobą, że jesteś zwolniony
z myślenia, poddasz się — i nie dziw się wówczas, że jest jeszcze
gorzej, niż było. Nic Cię nie zwalnia obowiązku myślenia.
Nawet jeśli czujesz się bardzo źle, to nie oznacza przecież, że możesz
już być niemądry. A jeśli dzieje się coś ważnego, a Ty jesteś
przeziębiony, to nie zadbasz o swoje sprawy? Przecież sprawy się
dzieją niezależnie od naszych chęci. Rzeczywistość gna dalej bez
względu na to, czy się na to zgadzasz czy nie. Myśleć musisz zawsze,
dbać o interes swój i Twoich najbliższych.
Nie zawsze się to udaje, należy jednak starać się mieć głowę na karku
i wiedzieć, co się dzieje. Czasem przecież wystarczy jedna chwila,
żeby stało się coś niedobrego. Czasem wystarczy jedna chwila, by temu zapobiec.
Zazwyczaj nie wymaga to godzin medytacji czy
skupienia.
„Pomyślenie” zajmuje przecież tylko chwilę. Na analizę większości
zdarzeń wystarczy kilkanaście sekund. Dlaczego zatem większość
ludzi myśli bardzo mało?
Jest pewna teoria, która mówi, że nasz mózg dąży do zmniejszenia
wysiłku energetycznego. Lenistwo zatem to nie wymysł cywilizacji.
Tak jesteśmy stworzeni, że dążymy do jak najmniejszego wysiłku
intelektualnego i fizycznego. Oszczędzanie energii jako efekt
przystosowania do jak najmniejszego zużycia organizmu ma swoje
plusy i minusy. Z jednej strony przez to robimy najmniej, jak
możemy, co umożliwia nam wykorzystanie zasobów energetycznych
w razie nagłej potrzeby (w niebezpieczeństwie — w początkach
ludzkości w walce lub ucieczce przed drapieżnikiem). Z drugiej
strony, jeśli by się całkowicie temu oszczędzaniu poddać, doprowadzi
do stopniowego zaniku mięśni, tkanki kostnej, degradacji
organizmu, zaniku umiejętności intelektualnych (specjalistycznych,
jak również i myślenia). Zgodnie z zasadą „organ nieużywany
zanika”.
Dzięki temu „lenistwu”, czyli maksymalizacji rezultatów przy
minimalnym wysiłku, powstają wynalazki i istnieje postęp. Człowiek
dąży do automatyzacji wielu zadań, przez co może oszczędzić
energię. Powstają nowe gałęzie wiedzy, a potem przemysłu, który
stara się sprostać zapotrzebowaniu na technologie potrzebne do
produkcji przedmiotów „ulepszających życie”, wynalazków.
Dzięki temu my jako ludzie oszczędzamy siły i nasze ciało do
momentu, gdy jest potrzebny nadludzki wysiłek. Dobre, ale nie do
końca…
Trzeba tu uważać, żeby nie wpaść w pułapkę oszczędzania energii
zbyt gorliwie — na przykład poprzez brak myślenia.
Ma to w sobie ogromne niebezpieczeństwo. Jeśli człowiek nie dba o
nieustanne dawki wysiłku intelektualnego i fizycznego, jego moc
słabnie. Jak nie ćwiczysz fizycznie jakiś czas, jesteś coraz słabszy,
prawda? Tak samo dzieje się z umysłem. Podobnie jest z emocjami!
Odporność emocjonalna również słabnie, gdy człowiek nie jest
wystawiany na próby i robi się mniej odporny na wyzwania. Piszę tu
o doświadczeniach życia codziennego (np. pierwsze pójście do pracy,
nowe środowisko, randka z potencjalną partnerką) i mniej codziennego (np.
wystąpienia publiczne, zakładanie firmy).
Wydarzenia te hartują emocje i sprawiają, że ćwicząc, je możesz
przechodzić do coraz większych wyzwań. Jeśli z nich skorzystasz,
uczysz się. Kolejna randka może nie być już tak stresująca. Ponowne
wystąpienie publiczne przyniesie satysfakcję zamiast paniki przed
wyjściem przed widownię. Miałem i mam okazję robić jedno i drugie,
i swoim przykładem potwierdzam, że jeśli ciągle korzystać z nauk,
człowiek jest w stanie wyrobić sobie „odporność”, dojrzałość
emocjonalną w tych kwestiach. Podobnie jest w wielu innych
dziedzinach życia.
Oczywiście są ludzie, którym wystawianie na próby niewiele pomaga
wzmocnić odporność emocjonalną, i ludzie, którzy są „mocni”, nie
mając wcale wyzwań. Nie mam tu na myśli również wydarzeń
traumatycznych, ciężkich prób, tragedii, gdyż one mają w sobie
bardzo silny nieukierunkowany ładunek emocjonalny, czego rezultat
może być różny (może zarówno wzmocnić, jak i osłabić).
Trzeba zatem wystawiać siebie na kontrolowane, w miarę
możliwości, bodźce, stawiać sobie wyzwania. Zgodnie ze zdrowym
rozsądkiem oczywiście. Nie przesadzając i odpowiednio dobierając
wydarzenia do ćwiczeń.
Planowanie, rozwój, postęp, to wynik myślenia i po nim — działania.
Nie daj się zwieść, że to jest tylko działanie. Działanie
nie poprzedzone myśleniem to loteria. Potrzebujesz użyć swojego
intelektu i „zmarnować” troszkę energii, żeby dowiedzieć się, gdzie
jesteś, co teraz dokładnie robisz i dokąd Cię aktualne działania
zawiodą. I co należy zrobić, żeby być tam, gdzie chcesz być.
Nawet wiedza, co chcesz osiągnąć, wymaga wysiłku i zastanowienia.
Nic Cię nie zwalnia z myślenia. Jeśli nie myślisz, to ktoś za Ciebie
pomyśli, bo ktoś musi to zrobić. Jeśli ktoś twierdzi, że nie ma na to
czasu (mam nadzieję jednak, że nie), wiedz, że to jest tylko
wymówka. To tak, jakby twierdzić, że przez cały tydzień nie ma się
czasu odpowiedzieć na SMS… Przecież napisanie SMS-a trwa
minutę, a w tygodniu jest aż 10080 minut, kto ma w to uwierzyć?
Myślenie to podstawa sukcesu. To kamień węgielny każdego
wynalazku i każdego osiągnięcia. Bez myślenia nie można nic
zdziałać. Trudne sytuacje, jak i sytuacje awaryjne, ekstremalne,
wymagają jeszcze więcej myślenia! Nic Cię nie zwolni z myślenia,
żadna wymówka, bo Ty jesteś odpowiedzialny za jakość swojego życia. A życie
właśnie opiera się na tym, jak dobrze sobie radzisz z
myśleniem.
Dziękuję Ci za każde kliknięcie w “Lubię to”. Jeśli jeszcze nie kliknęłaś/kliknąłeś “Lubię to”, zrób to proszę, podzielisz się wtedy wartościową wiedzą ze znajomymi!
Inne fragmenty książki “Droga do doskonałości”:
2. Teraz czytasz
3. Wkrótce…
4. Wkrótce…
5. Wkrótce…
6. Wkrótce…
Woda
Przepraszam, że ostatnio bardzo rzadko piszę. Dużo się dzieje i bardzo dużo “okazji” mam do rozwoju osobistego.
Z tym rozwojem osobistym sam/sama pewnie wiesz, że dzieje się on nie zawsze po naszej myśli i dzięki naszej woli. Wiadomo, że zabiera on czasem sporo czasu i często duże ilości energii.
Dodatkowo niedługo moja książka “MotywAkcja” ukaże się w wydawnictwie Złote Myśli i za jakiś czas światło dzienne ujrzy ebook z cytatami o nazwie 365 Cytatów Ludzi Sukcesu. Trwają ostatnie poprawki i przygotowania do wydania obu ebooków.
Pracuję też nad ukończeniem kursu System Pełnego Zaangażowania i poprawą pierwszej części tak, żeby dała Tobie jeszcze więcej wartości, gdy z niej skorzystasz. Ci, którzy już zainwestowali w System Pełnego Zaangażowania dostaną aktualną wersję oczywiście za darmo.
Pracuję również nad emailowym kursem audio, który będzie miał za zadanie zmotywować Ciebie do rozpoczęcia działania. Głównie będzie skierowany do tych, którzy chcą coś tworzyć, ale doskonale będzie się nadawał również dla tych, co chcą zwyczajnie uporządkować swoje życie. Działanie przede wszystkim! 
…
… a pisząc te słowa właśnie przypaliłem obiad . Ale warto było coś do Ciebie napisać . Obiad może trochę mniej zdrowy, ale przypalony bigosik potrafi być smaczniejszy . Zabrakło w nim trochę… wody.
I o wodzie jeszcze dzisiaj napiszę. Jeśli pijesz mało wody, a chcesz się czuć lepiej, zacznij się nawadniać, bo inaczej jesteś trochę jak ten bigosik. Może nie przypalony/a, ale wysuszony na pewno.
Woda, nie herbata, ani kawa, ani napoje, ani inne płyny – nawadnia. Są też różne rodzaje tej nawadniającej wody: mineralna, źródlana, kranowa, izotoniczna i tak dalej, ale nie wdając się w szczegóły wystarczy, że zaczniesz pić któryś z tych wymienionych.
Ja piję duże ilości wody zwykłej kranowej, tylko filtrowanej przez różne filtry, np Brita, Anna. Piję też mineralną. Ważne, żeby to była zwykła woda, a nie napój czy sok.
Nie wiem czy wiesz, ale herbata, kawa, słodkie napoje i soki i wiele innych “zdrowych” napojów odwadniają organizm bardzo podobnie jak alkohol. Są zwyczajnie moczopędne .
Może zapytasz: ale przecież co mi to da?
Energię! Tak dokładnie, w “wysuszonym” ciele dzieje się bardzo wiele niekorzystnych zjawisk.
Żeby zdobywać więcej wody można, a nawet trzeba jeść więcej owoców i warzyw, które ją zawierają. Przy okazji zdobędziesz więcej korzyści takich jak składniki mineralne, energia itp.
Jeśli to dla Ciebie nowość czy problem, zacznij pić chociaż pół litra lub szklankę zwykłej wody dziennie. Zdziała dla Ciebie cuda! Wiem, bo sam z tego korzystam i teraz nie wyobrażam sobie przestać się nawadniać .
Od czego zacząć rozwój osobisty?
Dostaję dużo pytań odnośnie początku w rozwoju osobistym. Gdy już człowiek podejmuje decyzję, że “dobra, potrzebuję pomocy w rozwoju osobistym”, od razu pojawia się pytanie “od czego zacząć?”.
Odpowiem artykułem na to pytanie.
Od czego zacząć rozwój osobisty?
Powtarzam to zawsze i wszędzie: od podstaw. Czyli wartości, pragnienia, przekonania o sobie i marzenia.
1. Musisz poznać swoje wartości, żeby czuć spełnienie i radość. To oznacza, że musisz wykonywać zadania, które zgodne są z Twoimi wartościami, żeby odczuwać szczęście. Na przykład jeśli Twoją wartością jest rodzina, a pracujesz 6 dni w tygodniu po 10 godzin dziennie – będziesz się czuć nieszczęśliwy, bo nie będziesz się widzieć z rodziną.
Jeśli wartością dla Ciebie są konie, a jesteś mechanikiem, będziesz czuć frustrację. Dopiero jeśli zaczniesz pracować w stajni odczujesz spełnienie.
Dowiedz się jakie wyznajesz wartości i porównaj z tym co robisz. Jeśli będą różne, wiesz już dlaczego jesteś nieszczęśliwy lub po prostu wkurzony na to co się dzieje.
2. Najważniejszy jesteś Ty, a nie inni ludzie. To znaczy szczęście i Twoja sytuacja zależy najpierw od Ciebie, a potem od innych. To oznacza, że najpierw musisz zadbać o siebie.
Jeśli pragniesz być szczęśliwym, musisz dowiedzieć się co sprawia Ci radość. Można tego dowiedzieć się zadając sobie pytanie: co lubię robić?
Zadaj to pytanie i czekaj na odpowiedź. Nawet jeśli od razu się nie pojawi, pytaj do skutku.
Gdy dowiesz się co to jest, to po prostu to rób. Jeśli na przykład jest to czytanie książek, zwiększ ich ilość. Jeśli pobyt na łonie natury, więcej wychodź z domu. Jeśli lubisz sport, uprawiaj go. Jeśli uwielbiasz jeździć rowerem zamień tramwaj czy samochód na rower kiedy tylko jest to możliwe.
Takie podejście do siebie sprawi, że zyskasz energię i więcej mocy do dalszego rozwoju. Będzie mniej frustracji.
3. Pragnienia. Jeśli Twoje pragnienia nie są spełniane możesz odczuwać złość i frustrację. Przypomnij sobie co sprawia Ci radość i o czym marzysz. Jeśli pragnienie jest inne od tego co teraz robisz – pewnie odczuwasz z tego powodu frustrację i negatywne napięcie, które blokuje Twoje dalsze działania. Dodam że już samo dowiedzenie się o czym marzysz i pierwsze kroki w celu realizacji marzeń da Tobie uczucie podążania we właściwym kierunku.
To są trzy kroki, które musisz zrobić na początku rozwoju osobistego. Nie podaję kolejnych, gdyż nie chodzi o to, żebyś sobie trochę poczytał, a zastanowił się nad tym co już zostało napisane.
Pomyśl, ile dni potrzebujesz, nad tymi trzema punktami:
- jakie wyznajesz wartości?
- co daje Ci szczęście?
- czego pragniesz? (o czym marzysz?)
Jeśli poświęcisz na to tyle czasu ile potrzeba, zobaczysz że doznasz olśnienia lub pierwsze wskazówki, co należy zrobić w przyszłości. A potem wykonasz kolejne ćwiczenie i dokona się dalszy rozwój .
Jeśli potrzebujesz zestawu pomocnych pytań odnośnie początku rozwoju osobistego skorzystaj z mojego kursu System Pełnego Zaangażowania . Jest on tak stworzony, żeby przeprowadzić Ciebie przez właściwe pytania i dać Ci odpowiedni rezultat.
Pozytywna postawa kontra naiwność, magia, głupota i oszukiwanie siebie
Nie wiem jak u Ciebie i u Twoich bliskich wygląda sprawa pozytywnej postawy, ale u mnie bardzo często spotykam ludzi, którzy myślą, że pozytywna postawa to bycie ciągle szczęśliwym i/lub bycie totalnie zidiociałym naiwniakiem, który “nie wie jakie jest życie”. Jako czytelnik mojego bloga, zapewne już wiesz, że jest to tak dalekie od prawdy jak łamaga od bycia linoskoczkiem. Żywym linoskoczkiem.
Zastanowimy się teraz nad kilkoma kwestiami.
1. Czym nie jest pozytywna postawa.
2. Czym w takim razie jest pozytywna postawa wobec życia i ludzi.
3. Jaki ma priorytet pomiędzy innymi cechami.
4. Do czego służy pozytywna postawa.
5. Jak ją ćwiczyć.
1. Czym nie jest pozytywna postawa.
Pozytywna postawa wobec życia, pozytywne podejście, pozytywna osobowość, to nie jest stan ciągłego odczuwania szczęścia, bycia ciągle w stanie upojenia alkoholowego czy na haju. Nie jest to bycie człowiekiem naiwnym, idiotą, głupcem, członkiem sekty, hippisem ani żadną inną formą oszukiwania siebie. Nie jest to również byciem optymistą senso stricte.
Człowiek z pozytywną postawą nie musi się powyższymi cechami charakteryzować, ale może niektóre z nich mieć. One są cechami niezależnymi od postawy życiowej. Czyli alkoholik może mieć pozytywną postawę wobec życia, tylko po prostu mieć słabość do alkoholu i przeciwnie, abstynent może nie pić, a nie mieć pozytywnej postawy wobec życia. Analogicznie inne wyżej wymienione cechy.
2. Czym w takim razie jest pozytywna postawa wobec życia i ludzi.
Pozytywna postawa jest po części mądrością życiową, odpornością na stres i odczuwaniem wewnętrznej radości z faktu, że człowiek żyje i może doświadczać wydarzeń, czynności i cieszyć się z posiadania materialnych udogodnień.
W życiu codziennym pozytywna postawa objawia się tym, że podczas doświadczania niepowodzenia czy przeszkody człowiek zdaje sobie sprawę z tymczasowości tego zdarzenia. Wie doskonale, że takie rzeczy są nieodzowną częścią życia, a nawet okazją do nauki. Czasem jest bardzo wdzięczny za przeszkodę, bo dzięki niej już wie czego nie robić lub jak to zrobić lepiej.
Pozytywna postawa pomaga przejść nad niemiłym wydarzeniem “do porządku dziennego” i zauważyć w nim pozytywne aspekty. Dzięki pozytywnej postawie wobec wydarzeń człowiek nie odczuwa ogromnej przykrości “bo się to jemu przydarzyło i nikomu innemu”, nie odczuwa też rany swojego wewnętrznego dziecka “bo mu zabrano zabawkę”. Człowiek z pozytywnym nastawieniem nie bierze tak do siebie porażki i dzięki temu może się zastanowić, bez obrażania się na świat, co z tym fantem zrobić.
3. Jaki ma priorytet pomiędzy innymi cechami.
Jeśli nie jesteś zwyczajnym pracownikiem najemnym, który nie ma żadnej inicjatywy, ma wszystko gdzieś, nie chce się uczyć i w ogóle to zrezygnował z czynnego życia na rzecz zaspokajania podstawowych potrzeb fizjologicznych, to pozytywna postawa wobec życia, wydarzeń i ludzi jest dla Ciebie priorytetem numer jeden w rozwijaniu cech niezbędnych do odnoszenia sukcesów. Dzięki niej łatwiej rozwinąć pozostałe.
Należy jednak pamiętać o tym, że priorytet jest tutaj rozumiany w sensie takim: co jest ważniejsze w rowerze: przednie czy tylne koło? (parafraza cytatu George Bernard Shaw) Cytaty dostępne są tu na blogu na stronie głównej i w książce, którą opracowuję (informacja o niej pojawi się niedługo po prawej stronie bloga na kolumnie z innymi moimi książkami).
4. Do czego służy pozytywna postawa.
Pozytywna postawa służy oszczędzaniu nerwów, frustracji i wrzodów żołądka .
A na poważnie jest to jedyne narzędzie, które pozwala człowiekowi przekształcić porażkę w sukces.
Powtórzę: bez pozytywnej postawy wobec wydarzeń nie przekształcisz porażki w sukces.
Jeśli nie masz pozytywnej postawy wobec życia, wydarzeń i ludzi, każda porażka będzie dotykała Ciebie osobiście, bolała, odbierała siły i sprawiała, że nie będzie Ci się chciało żyć.
Tylko za pomocą tego narzędzia człowiek jest w stanie podnieść głowę ponad poziom wody, do której wpadł i “wyglądać statku, który go z niej wyciągnie”. Dzięki pozytywnej postawie człowiek zdaje sobie sprawę z przemijalności złego wydarzenia, wie że nie jest w nim odosobniony i do tego zachowa jako taki humor, który pozwoli mu obmyślić obejście problemu.
Jak widzisz więc, pozytywna postawa nie jest odczuwaniem ciągle szczęścia. Tylko idiota będzie się śmiał i mówił, że to takie jest fajne i bawił się swoją złamaną ręką, gdy po upadku z 2 piętra połamie sobie nogi, ręce i żebra. Tylko idiota będzie się z tego cieszył, że zbankrutował i tylko taki człowiek będzie mówił, że jest z tego powodu niezmiernie szczęśliwy i że chce tak jeszcze raz…
5. Jak ją ćwiczyć.
Jest to łatwiejsze niż przypuszcza większość ludzi. W zasadzie to wystarczy tylko nie przeszkadzać…
Pewnie jest to dla Ciebie nowa idea, już więc tłumaczę.
Każdy człowiek ma pewne ciekawe mechanizmy obronne. Po złym wydarzeniu mówi się, że “czas leczy rany”. I tak jest w rzeczywistości, chyba że człowiek temu będzie chciał przeszkadzać czyli włączy sobie smutną muzykę, upije się, napisze o tym wiersz i będzie go ciągle czytał do poduszki, żeby się dołować i tak dalej. A może zrobić zdjęcia albo sfilmować swoją porażkę, żeby móc się dołować do końca życia? Pewnie niektórzy tak robią…
Jeśli jednak po odniesieniu porażki czy doświadczeniu przeszkody postanowisz, że najpierw wyciągasz z niej odpowiednie wnioski, patrzysz co wyszło nie tak i co poprawić, a potem postanawiasz, że masz ją głęboko w dupie… Twoje życie stanie się lepsze.
Jak mieć ją w dupie? Musisz mi tutaj uwierzyć na słowo… Po prostu miej ją tam. Nie ma techniki pozwalającej mieć porażkę głęboko w tyłku . Jednym ze sposobów jest niemyślenie o niej, drugim wypracowanie odporności na stres, a niektórzy palą papierosy. To ostatnie jest najgorsze z tych rozwiązań, bo czyni dodatkowe kłopoty, ale palacze zarzekają się, że to działa…
Podsumowując ćwiczenie pozytywnej postawy:
Po pierwsze szeroko rozumiany rozwój osobisty. Tylko dzięki temu “tworowi” jesteś w stanie wypracować w sobie coś takiego jak pozytywna postawa.
Gdy wydarzy się u Ciebie coś przykrego zauważ, że obok tego są jeszcze pozytywne wydarzenia.
Zdawaj sobie sprawę, że nie tylko Tobie dzieją się złe i nieprzyjemne rzeczy – one istnieją u nas wszystkich.
Jeśli nie ma wyjścia z przeszkody, olej ją. Przejmowanie się przeszkodą jest szkodliwe. Na przykład jeśli nie idzie Ci w pisaniu książek, przestań je pisać, albo zamiast pisać o psach zacznij pisać o wiewiórkach. Lub o kangurach. A może informatyka? Jeśli chcesz coś pisać i czujesz, że to jest to, zacznij czytać, a dopiero potem spróbuj jeszcze raz pisać. To pomaga. Rozumiesz, szukasz rozwiązań lub alternatyw i nigdy nie rozmyślasz o przeszkodzie i jak Ci z tym źle.
Jeśli jest taka potrzeba, to przestań myśleć . Pisałem o tym w jednym z wcześniejszych artykułów. O tutaj:
Co zrobić, żeby zacząć działać?
Koncentracja na treści, nie na formie
Koncentracja na treści zamiast na formie przekazu, jest kluczowe w produktywności. Jeśli słuchasz szkolenie, przemówienie czy czytasz książkę i koncentrujesz się na tym “jak pięknie on mówi”, mniej zrozumiesz, a jeszcze mniej zastosujesz z przekazanej wiedzy. Dodatkowo, możesz zacząć stosować w praktyce wiedzę nieprawdziwą.
Może się wydawać dziwne, że o tym piszę, ale mnie z kolei zaskakuje podejście większości ludzi do słuchania przekazu. Najczęściej ludzie nie słuchają treści, a koncentrują się na formie! Przypomina mi to coś… Mówiłeś czy mówiłaś kiedyś do pieska, że go zjesz, wyrzucisz za drzwi czy coś w tym stylu, przemiłym głosem, a on się cieszył? Identycznie jest w komunikacji między ludźmi.
Jeśli nie słuchasz treści, a dajesz się ponieść erudycji czy retoryce, można Ci wcisnąć kit! I bardzo często tak jest. Na przykład w reklamach… Jak myślisz, dlaczego aktor reklamujący kredyt pięknie i śmiesznie mówi będąc na plaży? To zostawię dla Ciebie do przemyślenia, jak wiele jest form zalewania Ciebie formą przekazu, ukrywając jego treść.
Ja mam to, zdaje się, szczęście, że od tak zwanego zawsze, koncentrowałem się na treści przekazu. Jeśli rozmawiał czy rozmawiałabyś ze mną mogłoby się nawet wydawać Tobie, że Ciebie nie słucham. Ale byłoby to błędne odczucie, gdyż nie reaguję na formę, tylko na to co mówisz. Czym to się może objawiać? Na przykład tym, że mówiąc jakąś śmieszną ironiczną metaforę, ja się nie uśmiechnę. Możesz to odebrać jako brak reakcji na formę, a ja po chwili zapytam czy mówiłeś / mówiłaś to serio, bo jeśli tak to… Treść, nie forma.
Jakie ma to dla Ciebie następstwa jeśli koncentrujesz się na formie, a nie na treści?
Konsekwencje są niewiarygodnie poważne. Po pierwsze nie odbierasz przekazu dosłownie. Z tego z kolei wynikają błędy komunikacyjne, które mogą prowadzić do kłótni lub do zastosowania nie tych rad co trzeba.
Dobrym przykładem, ostatnio bardzo często w internecie stosowanym, jest hasło “Zarobiłem 20 tysięcy w tydzień” lub “Jak osiągnąć rozwój osobisty w tydzień”. Oczywiście w tak skróconych hasłach ciężej koncentrować się na formie, ale nadal jest to możliwe, wyjaśnię zatem jak to może być… Jeśli koncentrujesz się na formie czytając dwa powyższe hasła widzisz to, że jest to możliwe, że on to osiągnął i od razu podświadomie zakładasz, że też tak chcesz. A co by było gdybyś koncentrował/a się na treści?
Gdy koncentrujesz się na treści przekazu, rozważasz każde jego słowo, jego realność, rozumujesz o możliwościach. Czyli przy haśle “Zarobiłem 20 tysięcy w tydzień” od razu powstaje u Ciebie pytanie “ale jak to możliwe?” może wystąpić myśl “przecież wiem, że to jest prawie niemożliwe bez przygotowania, to ile czasu pracowałeś na to, żeby zarobić te pieniądze w tak krótkim czasie?”. Rozważasz, dopasowujesz elementy przekazu, patrzysz na to swoim doświadczeniem i rozumem. Innymi słowy słuchasz naprawdę. Chcesz się rzeczywiście dowiedzieć i od razu żądasz szczegółów, a nie zakładasz z góry, że to jest prawdziwe.
Od razu widać, że koncentracja na treści jest trudniejsza od koncentracji na formie. Dzieje się tak dlatego, że jeśli słuchasz “jak pięknie on mówi” to nie musisz myśleć. Od razu podświadomie zakładasz, że ten ktoś mówi prawdę. Jest to, jak wiele innych podobnych założeń, tylko pozornie łatwiejsze w życiu, ponieważ po pewnym czasie masz nieprawidłowe przekonania i wiedzę, którą wcielasz w życie. To dalej prowadzi u Ciebie do frustracji, ponieważ wyniki Twoich działań mijają się z tym co miałeś/miałaś osiągnąć. A wszystko dlatego, że nie koncentrowałaś / koncentrowałeś się na treści, tylko na formie i przyjąłeś ją za prawdziwą – tą właśnie nieprawdziwą treść – i stosujesz ją do swoich działań.
Ciekawe, prawda?
Mam dla Ciebie ćwiczenie, które jeśli wykonasz, zadziwi Ciebie tym co Ciebie otacza.
Podczas gdy słuchasz reklam w telewizji czy radiu, słuchaj ich bardzo uważnie i staraj się zrozumieć każde słowo, które aktor wypowiada. Odpowiadaj na zadawane przez niego pytania zgodnie z TWOJĄ prawdą. Czyli jeśli aktor retorycznie pyta “czy odczuwasz bóle kręgosłupa w odcinku lędźwiowym” odpowiedz zgodnie z prawdą. Jeśli rzeczywiście Ciebie tam boli, staraj się koncentrować na proponowanym niby rozwiązaniu i czy wolisz to rozwiązanie, o którym mowa w reklamie czy jakieś inne, które być może zaproponował Tobie lekarz. Jeśli Ciebie tam nie boli, zrozumiesz od razu co mam na myśli o różnicy w formie i treści; o koncentracji przy słuchaniu. Jeśli słuchasz już reklamy, to rób sobie to ćwiczenie za każdym razem.
Przy mnie nie mógłbyś słuchać reklam, bo ja bardzo często ni stąd ni z owąd powiem “nie, nie boli mnie”, ku zdziwionemu otoczeniu. Muszę wtedy tłumaczyć, że ta przemiła Pani z radia przecież zapytała mnie o to . Oczywiście jest to trochę żartobliwe, ale i poważne. Słuchając uważnie nie pozwalam niechcianym informacjom przedostać się do mojej podświadomości i tam robić spustoszenia. Tobie też to polecam zawsze i wszędzie. Będziesz szczęśliwszy/szczęśliwsza.
Nigdy się nie poddawaj!
Jeśli czasem nachodzi Ciebie zwątpienie, wiedz że każdy tak ma. Każdy z nas ma chwile słabości lub większe problemy niż zazwyczaj, ale nie waż się poddawać!
Tylko przegrani się poddają. Podejrzewam, że nie chcesz być człowiekiem przegranym, więc jeśli los kopnie Cię w mordę, oddaj mu zamiast płakać, że boli. Ty też go kopnij, lepiej się poczujesz. Ale przenigdy nie rezygnuj z tego co robisz, jeśli wiesz, że idziesz w dobrym kierunku.
Z całą pewnością natkniesz się na problemy, bo z nich właśnie składa się życie. Masz to gwarantowane lepiej niż w banku. Masz również gwarantowane, że jeśli coś będziesz robić aż do śmierci, to nigdy nie przegrasz, bo przegrywasz tylko rezygnując.
Tylko rezygnacja z wykonania czynności ponownie, jest przegraniem. Tylko jeśli nie ponowisz kolejny raz wysiłku – przegrasz. Widzisz więc, że możesz być ciągle zwycięzcą, po prostu się nie podając!
Jeśli ktoś śmieje Ci się w twarz, że coś Ci nie wyszło, odpowiedz mu śmiało “wal się” i rób dalej swoje. Niech nie interesuje Ciebie zdanie innych osób . Z resztą co oni wiedzą… nic. Przecież nie przegrałeś, tylko dostałeś małego kopa w tyłek pośrodku wykonywania zadania. Przecież się nie poddałeś, jeszcze nie skończyłeś tego robić, więc z jakiej racji ktoś Ci coś gada o przegranej? Tylko ignorant i człowiek ciemny by to robił, a przecież nie weźmiesz pod uwagę opinii człowieka głupiego?
Nigdy się nie poddawaj. Nigdy. Jeśli coś nie wyjdzie – zrób to jeszcze raz i jeszcze raz i jeszcze raz. Aż w końcu rzeczywistości znudzi się podsuwać Tobie przeszkody i to wyjdzie. Opinii ludzi w ogóle nie słuchaj, chyba że wiesz, że mogą Ci pomóc. Jeśli wiesz, że nie pomogą – daruj sobie ich gadanie, a skup się na tym co masz zrobić.
Poddawanie się jest dla mięczaków, ludzi słabych, których ewolucja usuwa na marginesy. Poddawanie się jest nieekonomiczne, bo do niczego dobrego nie prowadzi, a już na pewno nie do korzyści. Przecież nie jesteś mięczakiem! Chcesz robić biznes, pisać książki, pomagać ludziom? To nie jesteś mięczakiem.
A jeśli uważasz, że jesteś mięczakiem, to masz dwa wyjścia:
1. Dołączyć do grona przegranych
2. Przestać być mięczakiem
1 punkt jest jasny i jeśli chcesz go stosować, ten blog nie jest dla Ciebie. W zasadzie miejsce przegranych nie jest w ogóle w biznesie czy w jakimkolwiek działaniu. Przegrany czyli ten, który się poddaje, chce tylko znaleźć jakąś klatkę i się w niej zamknąć. Do nich nie piszę, gdyż nie ma to sensu, klepać po ramieniu i mówić, że będzie dobrze nie będę, bo jeśli nie będą działać – nie będzie dobrze.
Jeśli wybierasz bycie wygranym i nie chcesz być mięczakiem, to mam dla Ciebie bardzo dobrą wiadomość. Będzie u Ciebie lepiej z każdym dniem. Los i tak będzie Ciebie kopał po dupie, ale dzięki temu, że uważasz siebie za człowieka wygranego – czasem mu oddasz i los dostanie od Ciebie po dupie – trochę się wtedy opamięta. Nie poddasz się i w końcu dokończysz każde działanie, które chcesz. Wiedz, że tych przegranych los też kopie, tyle że mocniej i w bardziej czułe miejsca. Im więcej się nie poddajesz, tym los bardziej Ciebie oszczędza i tym lepiej znosisz każde ciosy. Na tym to polega.
Nigdy się nie poddawaj. To nie ma sensu. I tak masz życie do przeżycia, więc nie masz nic do stracenia. Równie dobrze możesz budować firmę jak płakać w kącie, bo Ci coś nie wyszło. W każdym z tych przypadków na końcu Twojej wędrówki wynik będziesz mieć taki sam: spotkanie ze stwórcą. W takim świetle widać, że nie warto nic nie robić!
Różnica pomiędzy człowiekiem wygranym i przegranym jest taka, że wygranych los kopie po tyłku, a przegranych w krocze. Więc jeśli szanujesz swoje klejnoty rodzinne, sugeruję żebyś jednak nigdy się nie poddawał / nie poddawała. Jeśli nie masz siły to wyrób ją w sobie. Z resztą jak możesz nie mieć siły? Wstajesz codziennie rano i masz siłę, idziesz być może do pracy na 8 godzin i masz siłę. Mówić wymówki i stosować złe nawyki też masz siłę. Przzestań więc oszukiwać siebie, że nie masz siły.
Masz siłę tylko ją stosujesz do nieodpowiednich czynności. Przegrywanie i poddawanie się wymaga tyle samo sił co zrobienie jeszcze jeden raz czynności, która nie wyszła. Złe nawyki kosztują więcej energii niż dobre nawyki. Chodzenie do pracy na etacie wymaga tyle samo wysiłku jak prowadzenie własnej działalności. A do tego to właśnie Ty masz wybór co będziesz robić.
Nigdy, przenigdy się nie poddawaj, bo to nie ma sensu. Jeśli nie będziesz robić czegoś interesującego, to będziesz się nudzić przed telewizorem! Przecież tam są same pierdoły, nie mówiąc już o kłamstwach. Poleżysz sobie i odpoczniesz? Dobrze, tyle że tak samo się odpoczywa, jeśli człowiek się nie poddaje, a nawet lepiej, bo z satysfakcją. Nie ma wymówek, nie ma możliwości, żebyś przegrywał/a. Masz wygrywać, a wygrywanie to ponawianie wysiłku, dopóki Ci nie wyjdzie to co masz robić.
Jesteś zwycięzcą, więc nigdy się nie poddawaj. Zawsze rób to co masz robić aż do momentu gdy to osiągniesz. Tak jest prościej, wierz mi…
Pogoń za sukcesem
Zauważyłem ostatnio, że bardzo duża grupa ludzi dąży do sukcesu. Ja też należę do tej grupy i zastanawia mnie czy Ty też gonisz za sukcesem? Jeśli tak, to czy jeszcze Ciebie to nie zmęczyło?
Panuje teraz moda na sukces. Każdy musi go osiągnąć, bo to jest wyznacznik wartości człowieka. Ktoś, kto nie ma sukcesu, nie napisał książki, nie ma pieniędzy czy dobrze płatnej pracy lub chociaż wujka na wysokim stanowisku jest kimś gorszym. A przecież nikt nie chce być gorszy.
W moim środowisku czyli m.in. środowisku sprzedaży internetowej, rozwoju osobistego, szkoleń i podobnych jest ogromna liczba ludzi, którzy zwabieni dobrym marketingiem zaczęli dążyć do tak zwanego sukcesu. Niewielu ten sukces osiąga.
Sukces jest czymś stosunkowo trudnym do osiągnięcia, gdyż żeby go osiągnąć musisz wyjść przed szereg, zacząć działać, pozbyć się starej strefy komfortu i narazić się na niebezpieczeństwa. Myślałeś o tym w ten właśnie sposób? Czy może sukces jest dla Ciebie fajną bajeczką, w którą wygodnie wierzyć, że kiedyś go osiągniesz i będziesz przez to szczęśliwy/a do końca życia?
Co jest dla Ciebie sukcesem? Zastanów się przez chwilę. Napisz w komentarzu do czego dążysz.
Masz swoją definicję sukcesu czy dałeś się “wrobić” w sukcesy najlepszych marketingowców? Zróbmy mały eksperyment. Spróbuję zgadnąć do czego ostatnio dążysz. Czy nie jest to czasem:
1. Wolność finansowa
Image via Wikipedia
2. Pasywny dochód
3. Biznes internetowy, który jest tak stworzonym systemem, że automatycznie sprzedaje Twoje produkty bez Twojego udziału
4. Ogromny dom, ogromny samochód i ogromnie wypchany portfel i dużo sprzętu elektronicznego
5. Super blondyna czy super facet, taki piękny/piękna, że wszyscy by go/jej zazdrościli
6. Zarabianie na wiedzy (podobne do pkt.3, ale niekoniecznie to samo)
7. Rzucić etat i być na swoim – cokolwiek to znaczy
8. Podróże finansowane dochodem pasywnym lub prawie pasywnym (praca z laptopa jak Tim Ferriss – na zdjęciu obok, dla większości niedościgniony guru w byciu wolnym i cudownie aktywnym. Dla wielu nigdy niedościgniony i nieosiągalny)
Wystarczy wyliczania. Trafiłem w któreś punkty?
A czy dążysz do takich osiągnięć i sukcesów jak trwała rodzina, przyjaciele, harmonia w Twoim środowisku, miłość wokół Ciebie, czysty dom, zadbany piesek, zdrowie, spokój umysłu, bezpieczeństwo w Twoim sąsiedztwie, lepsze jutro, itp.?
Jeśli ulegasz modzie na osiągnięcia to pamiętaj, żeby dbać równolegle o wartości mniej modne, ale za to bliskie rzeczywistości. Bo nie ważne czy będziesz miał kupę kasy, jeśli będziesz sam na świecie. Gwarantuję Ci, że po chwili by Ci się znudziło. Wiesz co to jest pustka? Ja nie wiem, bo zawsze dbam o ludzi wkoło mnie, ale słyszałem od tych, co nie dbali i opowiedzieli mi o tym. Pustka jest wtedy, gdy jesteś sam i nie masz się z kim dzielić swoimi sukcesami. Bo co z tego, że napisałbyś czy napisałabyś książkę i sprzedałaby się na dalekim wschodzie, jeśli wszyscy Twoi znajomi mieliby to głęboko gdzieś? Ile miał byś satysfakcji? Czy ci obcy ludzie, którzy ją kupili, rekompensowaliby tę samotność bez znajomych i rodziny, którzy naprawdę się cieszą, gdy Ci się powodzi?
A może zdrowie… Gdybyś miał miliard dolarów w banku, ale musiał/musiałabyś leżeć w szpitalu całe lata, bawiłoby Ciebie to? Myślę, że nie. Rozumiesz zapewne, że pogoń za sukcesem jest jakąś taką mrzonką, marzeniem, które nijak nie ma samo w sobie wartości. Jest utopią, w którą wygodnie jest wejść i tam siedzieć, bo nie trzeba myśleć o tym czy jest fajnie czy do dupy.
Oczywiście sukces nie jest niczym złym. Ja też do niego dążę, tylko że staram się dbać nie tylko o ten złudny sukces w przyszłości. Staram się dbać również o siebie i innych w teraźniejszości. Chcę mieć za te kilka lat, podczas trwającego już sukcesu, z kim się nim dzielić. Podejrzewam, że Ty również tego chcesz, ewentualnie tylko o tym czasem zapominasz.
Tak więc proponuję Tobie zastanawianie się codziennie przez kilka minut nad tym co robisz. Ja na przykład co najmniej raz dziennie idę na spacer i myślę o moich działaniach. Zastanawiam się czy zrobiłem wystarczająco dużo nie tylko przy moich projektach, ale czy zrobiłem wszystkie ćwiczenia fizyczne, które chciałem, czy porozmawiałem z odpowiednią ilością ludzi wkoło mnie, czy komuś pomogłem lub poprawiłem humor. I przede wszystkim zastanawiam się codziennie czy moje działania wiodą mnie DOKŁADNIE tam, gdzie chcę być.
Zapamiętaj to raz na zawsze: musisz wiedzieć DOKŁADNIE co będziesz robić w przyszłości i co DOKŁADNIE pragniesz. Nie w przybliżeniu. Chciałbyś, żeby chirurg wycinał Ci wyrostek robaczkowy w przybliżeniu? Nie? Chciałbyś, żeby był DOKŁADNY? To do jasnej cholery Ty też z całą swoją mocą określaj DOKŁADNIE co chcesz robić, co mieć i co osiągnąć. Jeśli z początku nie wychodzi, to ponawiaj wysiłek aż do śmierci. W końcu wyjdzie, zapewniam, i będziesz wiedzieć dokładnie. Zadawaj sobie ten trud codziennie, a myślę że za około kilka miesięcy będziesz wiedzieć co jest Twoim celem (jeśli by u Ciebie ciężko to szło. w innym przypadku będziesz wiedzieć to szybciej).
Dbaj o siebie tak, jak miałbyś żyć wiecznie, ale ciało podlegałoby różnym uszkodzeniom na obecnych zasadach. “Konserwuj” je ćwiczeniami fizycznymi, dobrym jedzeniem, umiarem w alkoholu, słodyczach, itp. To bardzo ważne, żeby osiągnąć i utrzymać sukces. Nie goń za tym sukcesem, on sam przyjdzie, jeśli będziesz dbać rozumnie o siebie, o ludzi, o swój cel życiowy i na końcu o sam sukces.
Motywacja do pracy. Czy to jest wykonalne?
Pewnie masz czasem tak, że chcesz coś zrobić, ale Ci się nie chce wstać i zadziałać. Każdy ma tak co jakiś czas. Jest plan do wykonania, nawet chęć do realizacji, ale nie ma tego zapłonu do działania. Ta motywacja do pracy, która powinna teraz właśnie gnać Ciebie do celu marzeń gdzieś się zagubiła… W takim momencie potrzeba jakiegoś bodźca, ale…
Czy możliwe jest zmotywowanie siebie do dalszego działania?
Tak, jest sposób na to, żeby zyskać motywację do pracy, pomimo zagubienia się w natłoku zajęć. Można skoncentrować się na tym jednym zadaniu, które właśnie powinno być wykonywane.
Po pierwsze jest jedna metoda naturalna. Może nie jest to do końca metoda. Bardziej sposób na życie, czyli posiadanie własnego celu życiowego, pasji, marzeń, do których zmierzasz. Jeśli coś takiego masz, wystarczy, żebyś przypominał sobie w chwilach słabości te marzenia i cele.
Są też techniki sztucznie motywujące do działania, to znaczy książki motywacyjne, straszenie siebie różnymi przykrymi wydarzeniami (mało skuteczna metoda, ale najczęściej stosowana w Polsce), są szkolenia, jest… wyjście na piwo ze znajomymi i inne.
Zastanawiając się teraz nad skutecznością powyższych od razu widać, że można podzielić je również na dwa rodzaje motywacji: zewnętrzna i wewnętrzna. Pytanie, która jest skuteczniejsza? Odpowiedź: motywacja wewnętrzna skuteczniej zmotywuje Ciebie do pracy. Motywacja zewnętrzna tylko wspomoże działania.
W takim razie jak się zmotywować? Po pierwsze wykonaj to ćwiczenie poniżej, które zademonstruje instruktor fitnessu “Cat”, a potem czytaj dalej.
Teraz, gdy już trochę poćwiczyłeś, czas się wziąć do roboty . Najsilniejszym motywatorem są Twoje pragnienia. Przypomnij sobie co chcesz osiągnąć i co chcesz mieć. Serio, pomyśl co chcesz osiągnąć i jak będzie wyglądało Twoje życie, jak to zrealizujesz.
Motywacja do pracy pojawi się, gdy będziesz widzieć wyraźnie cel tej pracy! Tak więc Twoim najważniejszym zadaniem jest posiadanie wewnętrznego przekonania o wartości wykonywanego zadania. Musi to być Twoje przekonanie o tym, że gdy zrobisz to, co masz do zrobienia, będzie Ci lepiej/bardziej bogato/ bardziej szczęśliwie/ bezpiecznie i tak dalej.
Jeśli chcesz wspomóc swoją motywację, dodatkowo wyobraź sobie zewnętrzne nagrody w stylu pieniędzy, samochodów, domów, prestiżu, podziwu innych ludzi.
Jeśli nadal Ci mało, możesz trochę postraszyć siebie tym, że jeśli nie weźmiesz się do pracy, nic się nie zmieni. Możesz powiedzieć sobie przed lustrem, że jeśli tego nie zrobisz, pozostaniesz na tym samym pułapie co teraz i będzie to wina tego gościa (babeczki) w lustrze i nikogo innego.
Najważniejsze w tym wszystkim jest znanie swoich wartości i pragnień, bo to działanie według Twoich wartości i realizowanie Twoich pragnień jest najlepszą metodą na posiadanie stałej i niezachwianej motywacji do pracy. Kropka.
Miasto Szkoleń czyli nowa platforma edukacyjna
Jeśli interesują Ciebie szkolenia internetowe z różnych dziedzin życia, koniecznie odwiedź tę platformę.
Miasto Szkoleń zapewnia wiedzę, konkursy, nagrody i dużo zabawy. Jest to nowatorski projekt i warto się w niego zaangażować, bo daje bardzo dużo możliwości.
Nie ma co zatem marnować czasu, wejdź przez ten link
MIASTO SZKOLEŃ
, który prowadzi do wideo objaśniającego wszystko i, jeśli idea Ci się spodoba, zarejestruj się za darmo, żeby dalej się szkolić . Ja już się zarejestrowałem i niecierpliwie czekam na to, jak się ta platforma rozwinie.